Czerwony notes w którym 

trzymałem wszystkie te czarne myśli 

gdzie on dziś jest 

choć przecież potem były inne też 

błękitny prochowiec który 

był dla mnie jakbym go wyjął micky-emu 

z szafy gdy nie patrzy kim ciekawie 

czy ubrałbym go dziś 

wiem wszystkie rzeczy które 

kiedys określały mnie 

gdzieś zniknęły porzuciłem je 

i wiem a właściwie wcale nie wiem kim dziś jestem 

i nie potrafię już odnaleźć sobie siebie 

w tym czerwony notes błękitny prochowiec 

dziskie ogniska i w parku ławka 

pierwsza gitara i jeszcze każda twarz mi 

wtedy tak dobrze znana 

zwężane spodnie i tamta dziewczyna 

za którą w kościele siadałem w ławce 

jaką miała twarz 

i książka, którą wciąż od nowa co rok zaczynam 

dziś wiem wszystkie rzeczy 

które kiedyś określały mnie 

gdzieś zniknęły porzuciłem je 

i wiem w właściwie wcale nie wiem... 

zbyt dużo chcę a gdy widzę tę próżność jest juz za późno 

i nie potrafię odnaleźć siebie w tym... 
























Nie wiem kim jestem sam 

Nie wiem kim mogę być 

Nie wiem nic 

Rany i krew swą znam 

Ciało i zapach mam 

Nie wiem skąd 



Spójrz w lustro 

Zerwij twarz 

Prawdziwą twarz dziś masz 



Nie wiem kim jestem sam 

Nie wiem kim mogę być 

Nie wiem nic 



Zagubieni w swoich snach 

W pustych domach pośród krat 



Kochajmy więc samotność 

Pieśćmy ją 

Kochajmy więc samotność 

Tulmy ją 

Kochajmy więc samotność 

Śpijmy z nią 



Dzika wilgotna złość spływa na moją skroń 

I rodzę się z nią 

Chłodzi mnie zimny wiatr 

Boję się siebie sam 

W ustach mam stal 



Chodź ze mną nie bój się mnie 

Umarłeś to nie jest sen 

Nie wiem kim jestem sam 

Nie wiem kim mogę być 

Nie wiem nic 

Zagubieni w swoich snach 

W pustych domach pośród krat 

Kochajmy więc samotność 

Pieśćmy ją 

Kochajmy więc samotność 

Tulmy ją 

Kochajmy więc samotność 

Śpijmy z nią 



Zagubieni w swoich snach 

W pustych domach pośród krat 

Kochajmy więc samotność 

Pieśćmy ją 

Kochajmy więc samotność 

Tulmy ją 

Kochajmy więc samotność 

Śpijmy z nią