W nicości morza trwam 
Wzruszenia ciągłym brak 
Szre nibo pełne ludzkich dusz 
Chyb chciałbym już tam być 
Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg 
Moja głowa pełna myśli jest 
Jak nabrzmiały z ptaków krzew 

Podobny chmurom zbieg 
Prowadzi wszędzie mnie 
Gdzie zmysły gubią sens 
Gdzie czarny pada śnieg 
Powoli tracę wzrok 
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu 
Zawrócić zdążę wiem 
Zaskoczę światłem zmierzch 
Gdzieś na końcu świata odnajdę się 
Chyba chciałbym już tam być






















Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Szukają czegoś, co wypełni im czas
Rzucają kamieniami w koła samochodów
I patrzą na spódnice dziewczyn, które nie chcą ich znać

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę,
Bo wieczorami nie widać szarości
Nie widać brudnych ulic a latarnie nie świecą
I można udawać, że można na spacer pójść

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Marzą o życiu w dalekich krainach
Spoglądając w puste lornetki butelek
dyskutują o amerykańskich filmach

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Siadają na chodniku i palą jointy
Robią wszystko żeby stąd uciec
Kiedy wreszcie mogą, to wtedy nie mogą się ruszyć