W nicości morza trwam 
Wzruszenia ciągłym brak 
Szre nibo pełne ludzkich dusz 
Chyb chciałbym już tam być 
Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg 
Moja głowa pełna myśli jest 
Jak nabrzmiały z ptaków krzew 

Podobny chmurom zbieg 
Prowadzi wszędzie mnie 
Gdzie zmysły gubią sens 
Gdzie czarny pada śnieg 
Powoli tracę wzrok 
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu 
Zawrócić zdążę wiem 
Zaskoczę światłem zmierzch 
Gdzieś na końcu świata odnajdę się 
Chyba chciałbym już tam być






















W twojej szafie zamknę się, siądę w kącie i czekał będę 

Kiedy przyjdziesz wyjdę z niej 

Nie 

Nie wyjdę wystraszysz się 

Będę czekał kiedy znów w swojej kuchni podejmiesz próbę 

Rozcinania głowy ostrym nożem 



Z mózgu wyjmiesz myśli dwie 

Te najbardziej cię męczące 

Z nową myślą wyjdziesz stąd 

Staniesz w świetle i odetchniesz 

Gdybyś tak te myśli dwie pozostawił w swojej głowie 

Strach ma przecież wielkie oczy 



Ciągle czekam 

Schowany w kącie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię 



Obłąkany idziesz w przód 

Krok po kroku jak maszyna 

Myślisz sobie co za wstyd 

Ty tak wielki i tak skończyłeś 

Pomyśl sobie jeszcze czas mógłbyś teraz się zatrzymać 

Noc jest przecież bardzo długa 



Ciągle czekam 

Schowany w kącie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię / x 5 



Ciągle czekam / x 7