Praca, szkoła, śmierć, zaraz wpadnę w szał
Obrzydliwy dzień, nie wytrzymam tak
Czuję się, jak śmierć, jak nic, jak nikt, bez szans
Jestem jakoś tak, jak coś na prąd

Wreszcie matka noc, Korova mleczny bar
Piję koktajl z traw, ciepła chemia w drzwiach
I otwieram się na czas, na was, na świat
Kocham wszystkich was i nas i świat

Jak na imię masz i co brałeś dziś
Panoramiks, hasz i ekstazy miś
Rzeczywistość jest jak wielki czarny pies
Cicho skrada się i chce mnie zjeść

Gdzie ja jestem czy to ty
Wpadam w obłęd, nie mam sił
Mózg wysycha, pomóż mi 























W twojej szafie zamknę się, siądę w kącie i czekał będę 

Kiedy przyjdziesz wyjdę z niej 

Nie 

Nie wyjdę wystraszysz się 

Będę czekał kiedy znów w swojej kuchni podejmiesz próbę 

Rozcinania głowy ostrym nożem 



Z mózgu wyjmiesz myśli dwie 

Te najbardziej cię męczące 

Z nową myślą wyjdziesz stąd 

Staniesz w świetle i odetchniesz 

Gdybyś tak te myśli dwie pozostawił w swojej głowie 

Strach ma przecież wielkie oczy 



Ciągle czekam 

Schowany w kącie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię 



Obłąkany idziesz w przód 

Krok po kroku jak maszyna 

Myślisz sobie co za wstyd 

Ty tak wielki i tak skończyłeś 

Pomyśl sobie jeszcze czas mógłbyś teraz się zatrzymać 

Noc jest przecież bardzo długa 



Ciągle czekam 

Schowany w kącie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię / x 5 



Ciągle czekam / x 7